Search This Blog

Loading...

Wednesday, January 29, 2014

Iah's work experience

Hello! 2014 na hehe ngayon na lang ako nakabalik. yung work ko kasi grabe! Grabe talaga nakakapagod?! I wonder kung sa ibang fields ganun din. hayy. I just had this time na mag compose na naman ng entry because naka leave ako. Actually it's an emergency leave to be with my mother na lang because she's suffering from obstructive jaundice. Unfortunately, ang pangit ng pasok ng taon na to for me and my family dahil nga sa sakit ni mother but then again let's look at the bright side which is ang dami tumutulong sa akin kahit mga hindi naman kakilala. Sa lahat ng naging problems lahat naman yun nalampasan namin. Ang galing nga eh! Kasi walang wala ako pero diba eto na?! nakaksurvive pa din. Thank God tlga! Though sorry rin kay God kasi may times na nawalan ako ng trust sa Kanya. sinisi ko sya kung bakit ganun yung ginawa Nya. Sorry Lord God. I Love You!

Sorry ha emotional talaga ako ngayon kasi patong patong ang problem ko. Pwede bang bumalik na lang sa school kasi now I realize na masarap pala maging student kesa mag work. Sa school kasi masaya! Walang issue and wala lang bata ka pa lang. Sa work you have to be perfect and kung magkamali ka pagsasalitaan ka pa ng masasakit. TAGOS SA BUTO na feeling mo ang stupid mo! Pero kaya kong tiisin yun! Wala lang sa akin yun kahit sobrang sakit na as long na hindi ako yung nananakit. Okay nang ako na lang masaktan kesa ako yung manakit. Right diba?! Konsensya ko pa yun kung ako manakit! So ayun nga ok lang sa akin yun ang nahihirapan lang ako is to deal with different kinds of people! GRABE?!!!! Ngayon lang ako nakapasok sa ganto. LAHAT may attitude?! WAAAHH.... Maloloka ako....Medyo nakakasabay na ako sa kanila pero pilit lang yun. Hindi ako ganun. Need ko lang talaga maging ganun para maka survive! Kung dati tuta ako ngayon aso na ako! Asong pittbull(haha tama ba spelling?)! Sila mga dragon! Nasa jurassic park kame! Sa totoo lang nakaka pressure. Bakit ganun?! Ganun ba talaga sa work environment. Lahat ba ganun? Ang hirap sumabay. T.T

Pansin ko nga ako lang kaya nila dun. Ako lagi pinapagalitan eh samantalang alam ko yung iba ganun din naman pero ako lang kaya nila pagalitan. Obvious na kasi eeh. Bakit ako na lang lagi. At eto pa ha sa dinami dami ng pagkukusa ko doon, kahit isa ata walang nakapansin pero alam ko alam ni God yun. hehe..tapos may nagawa ako once lang yun ngyari may nalimutan lang ako idamay aba ayun syempre ang mga lola mo sabe bakit ganun daw ako. Actually di ko talaga sadya yun pero my point is ang dami ko nang nagawa for them lahat sinunod ko pero yung mali ko lang yung lagi napapansin. NAKAKASAWA..

Ayoko nga sana umalis kasi gusto ko naman yung trabaho ko pero nahihirapan lang ako makisama sa mga taong perfect. Kaya lagi ako nagkakamali kasi nkakapressure, nakakatrauma. Alam ko sa sarili ko na kaya ko naman pero napangunahan na lang siguro ko ng takot. HAYYY...Anu ba dapat ko gawin....Lord give me strength to deal with those people please. 

To be continued na lang.....

Saturday, October 12, 2013

Feeling Devalued


I’ve been thinking why do I want to resign eh maganda naman ang work ko at nasa magandang company ako. Well there are still flosses. Sa lahat naman ata ng companies meron. Wala namang perfect. I love my job sobra! This is what I want since dati pa naman. I really wanted to ba a branch head someday and now I am taking the first step toward my success. Teller ako ngayon and I love what I am doing though napaka risky kasi it’s all about money and balancing. I am willing to learn kung alam niyo lang pero nasasapawan ako. Napapangunahan ako ng pagbaba ng self esteem. Maybe because I always feel unrecognized and devalued. Minsan nga kahit hindi naman ako yung nagkamali sakin nalang din sinisisi and ako naman napaka weak hindi man lang sumasagot eh tinatanggap na lang. Alam naman ni Lord ang totoo. It doesn’t matter kung ako na lang parati ang mali. Darating din ang time na pag laging ganun mawawalan sila ng good employees. Basta ngayon I’l try my best na makisabay at mag matapang. Maututo din ako at magiging magaling din ako. OO ngayon tatanga tanga pa ako pero sa trabaho hindi lang galing ang kailangan. Kailangan din ng magandang attitude.May mga clients naman ako na naaapreciate ako and sobrang nakakatuwa. As long as mabait ako sa mga clients namin ok na muna yun sa akin. Gagalingan ko nalang kahit medyo nahihirapan ako.

UNHAPPY

Rest day today! One week na kong may sakit and thank God nakapag pahinga ako ngayon. Bakit ganon? It's been 9 months pero hindi pa rin ako nakakapag adjust. I mean hindi ko pa rin nararamdam ung complete happiness. Alam niyo yun? yung feeling na excited ka pumasok and yung feeling na you're at ease. Sorry kung puro reklamo ako, Dito ko lang kasi nalalabas sama ng loob ko. Gusto ko nang umalis pero ayoko kasi wala na kong mahahanap na BH na katulad ng BH ko ngayon. It is so hard to deal with different kinds of people, may workaholic, may backstabber, may nagmamagaling, may sumbungero, may sipsip at kung anu ano pa. Hindi ako sanay sa mga taong ganyan. Hindi ako makasabay. I am so weak. Super weak. ang hirap maging matapang. Sobrang hirap! Minsan naiinggit ako sa mga matatapang, har at fierce na tao. They don't care. Sana kaya ko rin yun.  

Sunday, October 6, 2013

Metrobanker



Hello! I am back! It’s been almost 9 months already and here I am na a regular employee of Metrobank. Ang dami ng nangyari sa buhay ko simula nung nag work ako. Ang hirap pala mag work pero masarap kasi you’re making your own money but it is so hard to deal with your new environment and your new home na rin since you have to stick with it and reach your dreams. Ngayon lang ako nakapag blog kasi umabsent ako dahil sobrang sakit ng katawan ko and I can’t force myself to stand up and sobrng nilalagnat ako buti na lang nawala na nang konti ngayon. Still, masama pa rin ang loob ko na umabsent ako kasi parang and dami ko pang gagawin. Anyway, I am so happy na regular na ko sa Metrobank but then may something pa rin. Hindi pa ako completely happy maybe because nahihirapan ako.


I’ve changed a lot pero I don’t know if positively or negatively. Medyo naging matapang na ko ngayon which is gusto ko kasi dati iyak lang ako ng iyak but now I DON’T CARE kung anung sabihin nila sa akin. In this world, you have to deal with million kinds of people and now nag wowork na ko and it’s way too different nung nag aaral pa tayo. What I don’t like sa sarili ko ngayon is nawala yung confidence ko. Kung dati 150% ang confidence ko ngayon 10% na lang. I don’t know how that happened pero siguro ganun talaga. Manliliit ka talaga kasi anu ka compare sa mga officemates mo na ilang years nang ta trabaho. WALANG WALA KA SA KANILA! I felt stupid minsan. Natatanga na lang ako. I felt ENG ENG. Yung mga ganun ba. Nasa isip ko na lang na mas okay nang ikaw ang apakan kesa ikaw ang mang apak.

Nawala na yung dating ako na masigla, masipag, confident. Wala na yun ngayon pero I’m trying hard na maibalik yun. Siguro maibabalik ko pa yun pag na adapt ko na ang buhay sa Metro. Nahihirapan pa ko ngayon. T.T


After letting out my negativity, I just want to Thank the Lord na nilagay niya ko sa Metrobank. I just realized na He’s putting me on the right path. Thank you Lord for everything. Thank you sa mga mababait na officemates lalong lalo na sa mabait naming branch head. Sobrag swerte ko sa branch ko. I was frustrated pa dati nung hindi ako natawagan agad ng BDO, where I wanted to be pa DATI hanggang sa ng exam ako sa METROBANK and I was hired agad( never kong naisip na mag work sa METRO). Hindi kasi lahat ng gusto ntin mapapa sa atin. Si God lang nakakaalam kung saan tayo nararapat so let Him lead your way. Ngayon honestly gusto ko talaga mag resign kasi napaka risky mag work sa bank but then again napag isip isip ko na nilagay ako ni Lord dito and He got plans so kailangan kong kayanin to. Hanggang ditto na lang muna ha. Sorry kung medyo bad vibes. I just want to let it out.

Saturday, December 29, 2012

Working for a bank

I was not able to write new posts because I was busy with my other blogging task. I am very excited on my first day of training on January 2, 2013 and it is definitely a good start of my 2013 and hurray for Jesus! I was just thinking that this company where I will be working was never ever my choice since then. I never thought of working in this company and I don’t know what happened. It’s just the fate that led me in this company. I don’t know I really can’t explain but it’s just that I am very excited to work and then someday I know, I will be the branch manager that I really wanted to be. I know it is going to be hard but I will try my best to stick to my dreams and never quit.